MASAŻ W CHOROBIE PARKINSONA I SM – różnice
Masaż w SM ma za zadanie pobudzenie krążenia krwi w obrębie mm. porażonych oraz obniżenie napięcia mm.
Zabiegi stosujemy w czasie reemisji, nie możemy doprowadzić do przegrzania tkanek, stosujemy masaż klasyczny bądź limfatyczny.
W m. klas. stosujemy: głaskania, powolne i głębokie rozcierania, ugniatania podłużne, ucisk jednoczesny.
Przy pierwszych zabiegu stosujemy połączenie dwóch pierwszych technik, jeśli postępowanie będzie wzmacniało spastykę to głaskanie łączymy z ugniataniem. Jeżeli zastosowanie głaskań i rozcierań nie zaobserwujemy wzmożenia spastyki przy kolejnych zabiegach dołączamy ugniatania podłużne i ucisk jednoczesny. Jeżeli w wyniku postępowania masażem nie będzie się obniżać spastyka mm. ale będzie się ona utrzymywała na takim samym poziomie to masaż należy kontynuować.
Choroba Parkinsona – Należy zwrócić uwagę na temperaturę pomieszczenia 23-24oC, ponieważ pacjenci są bardzo wrażliwi na zimno, na które reagują wzmożonym napięciem mięśniowym. Należy pamiętać by podczas masażu odsłaniać tylko jedną okolicę zabiegową. Cele takie jak w SM. Masaż klasyczny stosujemy zamiennie z drenażem limfatycznym.