REUMATOIDALNE ZAPALENIE STAWÓW
Reumatoidalne zapalenie stawów może powodować liczne powikłania:
wysiękowe zapalenie opłucnej, zmiany zapalne w osierdziu i wsierdziu, zapalenie
mięśnia sercowego, niedokrwistość związaną głównie z niedoborem żelaza, wtórną
skrobiawicę nerek, rumień dłoniowy, zapalenie nadtwardówki.
Jest jedną z najczęściej występujących chorób reumatycznych. Niszczy tkanki
stawowe, upośledza czynności stawów, może być przyczyną trwałego kalectwa.
Pojęcie reumatoidalnego zapalenia stawów wprowadził do medycyny w 1892 r. Alfred
Baring Garrod. Zgodnie z klasyfikacją schorzenie to należy do układowych chorób
tkanki łącznej. Wśród chorych przeważają ludzie w wieku 40-60 lat, w większości
są to kobiety.
Właściwie specjaliści nie potrafią udzielić jednoznacznej odpowiedzi na pytanie,
co wywołuje to schorzenie. Mogą tu mieć znaczenie czynniki genetyczne
(występowanie tej choroby w rodzinie) i hormonalne, a także palenie papierosów
oraz długotrwałe napięcia nerwowe. Ważna jest też rola zakażenia wirusowego, ale
ta kwestia nie jest jeszcze dokładnie zbadana. W ostatnich latach mówi się o
tym, że w reumatoidalnym zapaleniu stawów mamy do czynienia z pobudzeniem przez
nieznany antygen zewnątrzustrojowy niektórych klonów komórek zapalnych. Inna
teoria głosi, że przyczyną jest zakłócenie procesu apoptozy (czyli
zaprogramowanej śmierci komórki).
Bóle i zniekształcenia stawów.
Choroba ta przebiega zwykle z okresami zaostrzeń i remisji (wycofania się
objawów). Przewlekły postępujący proces zapalny błony maziowej, wypełniającej
wewnętrzną część stawu, doprowadza do destrukcji stawów i tkanek stawowych.
Pierwszymi sygnałami są zmęczenie, bóle mięśni i stawów, niekiedy zmniejszony
apetyt, stany podgorączkowe. W początkowym okresie choroba obejmuje zwykle stawy
nadgarstkowe i stawy drobne rąk i nóg. Pojawia się tzw. sztywność poranna stawów
i mięśni (utrzymująca się ponad 60 min). Chorzy mogą też odczuwać w godzinach
nocnych mrowienie i drętwienie pierwszych trzech palców (wynik rozrostu maziówki
w obrębie nadgarstków).
Rozwój schorzenia doprowadza do zniekształceń w stawach rąk - przerostów,
podwichnięć, ulnaryzacji (odgięcie palców w stronę łokciową). W stawach drobnych
stóp pojawiają się podwichnięcia (tzw. palce młoteczkowate), mogą tworzyć się
halluksy (krzywe paluchy) i modzele (zgrubienia naskórka). W zaawansowanej
chorobie dochodzi do deformacji stawów międzypaliczkowych, przykurczy i wysięków
w stawach łokciowych.
Proces zapalny może też dotyczyć stawów biodrowych, powodując ograniczenie
ruchomości, nieprawidłowy sposób chodzenia, bóle w pachwinie, krzyżu,
pośladkach. Jeśli zostanie zniszczona głowa kości udowej i panewki, konsekwencją
może być kalectwo.
Zmiany zapalne w stawach kolanowych są przyczyną koślawości i przykurczów, a
także tzw. torbieli Bakera.
W odcinku szyjnym kręgosłupa postęp choroby powoduje bóle, uczucie sztywności,
podwichnięcia stawów kręgosłupa, a w konsekwencji - uszkodzenia rdzenia
kręgowego i korzeni nerwowych.
Do bardzo ważnych objawów reumatoidalnego zapalenia stawów należą guzki
reumatoidalne, które występują najczęściej w tkance podskórnej, mogą też pojawić
się w narządach wewnętrznych, na przykład w płucach, nerkach, sercu.
Rozwój procesu zapalnego w tej chorobie doprowadza do zniszczenia chrząstki,
powierzchni stawowych kości, uszkodzenia aparatu więzadłowego, powodując trwałe
zniekształcenia stawów.
Jak rozpoznać chorobę?
Wyniki badań laboratoryjnych u osób z reumatoidalnym zapaleniem stawów mogą
wykazać przyspieszone opadanie krwinek czerwonych, zwiększoną liczbę krwinek
białych w osadzie, zwiększoną liczbę płytek krwi, niekiedy obecność białka w
moczu. Dodatnie wyniki odczynów Waalera-Rosego i latesowego w surowicy krwi
świadczą o obecności czynnika reumatoidalnego (ujawnia się po kilku miesiącach
choroby).
U części chorych w surowicy krwi wykrywa się przeciwciała przeciwjądrowe.
Prześwietlenie rentgenowskie może wykazać rozwój choroby, w jej późniejszym
etapie bowiem uwidaczniają się zniekształcenia stawów, nadżerki ich powierzchni,
zrosty kostne, obrzęk tkanek miękkich.
Podczas badania stawów wyczuwa się ich obrzęk i bolesność, a także ograniczenie
ruchomości.
Sposoby leczenia:
Duże znaczenie ma możliwie wczesne rozpoczęcie leczenia przez lekarza
reumatologa. W reumatoidalnym zapaleniu stawów stosuje się:
leczenie farmakologiczne - niesterydowymi lekami przeciwzapalnymi oraz lekami modyfikującymi proces zapalny (sulfasalazyna, sole złota, D-penicylamina, glikokortykosterydy, leki przeciwmalaryczne, leki immunosupresyjne);
zabiegi operacyjne o charakterze profilaktyczno-leczniczym i korekcyjno-rekonstrukcyjnym;
kinezyterapię (leczenie ruchem);
światłolecznictwo (nagrzewania lampą sollux);
okłady parafinowe;
krioterapię (leczenie niską temperaturą);
elektrolecznictwo (leczenie za pomocą prądu);
masaże;
kąpiele solankowe, siarczkowo-siarkowodorowe w uzdrowiskach (nie wolno natomiast korzystać z borowin);
psychoterapię.
Maciej Jastrzębski ziewam5@poczta.onet.pl
PODOBNY TEMAT:
Reaktywne zapalenie stawów jako interdyscyplinarny problem medyczny (wymagany
realplayer)
|
* Serwis ten ma charakter informacyjny! Autorzy nie ponoszą odpowiedzialności ani żadnych konsekwencji wynikających z zastosowania informacji. |